“Antikwakken hebben de wijsheid in pacht en de aarde is hartstikke plat.”

Aan alle antikwakken in Nederland en daarbuiten………,

Het bovenstaande citaat is een variant op een boek van Lothar Hirneise met als titel: “Chemotherapie heilt Krebs und die Erde ist eine Scheibe.”

Een prachtige stijlfiguur en tegelijk een waarheid zo groot als een koe.
Maar er zijn nog veel meer dingen die waar zijn. Zo is daar het buitengewoon intrigerende fenomeen, dat geitenhouders door het gedrag van hun dieren op welhaast ongelimiteerde wijze leren vloeken.

Een andere optie om te leren vloeken, maar ik haast mij intussen te verklaren daar geenszins voorstander van te zijn, is het lezen van het proefschrift van de voorzitter van de ‘Vereniging tegen de Kwakzalverij’, de heer C.N.M. Renckens, vrouwenarts te Hoorn en hieronder overwegend geduid als antikwak.

De titel van het proefschrift: ‘Dwaalwegen in de Geneeskunde’, is ironisch genoeg, al of niet opzettelijk of op basis van puur toeval ontleend aan een van de allergrootste natuurartsen, ‘Doctor Theophrastus Paracelsus’, filosoof, mathematicus, alchemist, kabbalist en onvermoeibaar natuurvorser. Het kan verkeren, maar lachwekkend is het wel.
Doctor Paracelsus, ook wel Theophrastus von Hohenheim genoemd, werd in 1493 of 1494 te Einsiedeln in Zwitserland geboren. Hij schreef omstreeks 1538 het wereldberoemde boek: ‘Labyrinthus medicorum errantium‘, respectievelijk ‘Artsen op dwaalwegen.’

Het eerste boek van antikwak ‘Hedendaagse Kwakzalverij‘ draagt eveneens een weinig originele en ook al een destijds door de oprichters van de ‘Antikwak-vereniging’, de gebroeders Bruinsma, vrijwel identiek gebruikte titel.

Voor de titel van zijn tweede boek ‘Kwakzalvers op kaliloog,’ heeft antikwak zich laten inspireren door een geschrift van W.F. Hermans ‘Mandarijnen op zwavelzuur.’ Een drietal boeken van antikwak die we kunnen rekenen tot het pulp van het ergste soort.