Beschamend

Zou er nu niemand zijn geweest die zich heeft afgevraagd welke weg er dan door deze patiënten bewandeld kan worden? Blijkbaar niet en dit kost vervolgens handen vol geld. Immers de patiënt meldt zich met z’n nek- en hoofdpijn bij de huisarts en die is meestal niet in staat om bijvoorbeeld een subluxatie - een gedeeltelijke ontwrichting in de nekwervelkolom - met voelen, het zogenaamde palperen, vast te stellen. Daar heeft men op de Westerse Universiteit, zoals in de dagelijkse praktijk kan worden vastgesteld, geen of nauwelijks kaas van gegeten.
Het is zelfs beschamend zo weinig als men van deze materie afweet. Er wordt maar wat geleuterd over ontstoken pezen, gespannen spieren of ontstoken slijmbeurzen of geïrriteerde aanhechtingen of zoiets. Echter, dat er een of meer nekwervels uit hun verband staan wordt als diagnose veelal, om niet te zeggen bijna altijd, volledig gemist. De patiënt wordt vervolgens met een doos pillen, altijd maar weer die pillen, die eeuwige pillen, naar huis gestuurd. Dit helpt uiteindelijk geen bal.
De huisarts wordt opnieuw geconsulteerd.

Hij of zij verwijst door naar de fysiotherapeut die na circa een tiental ‘strijk- en streelsessies’ de patiënt, zonder de scheefstand van een of meer wervels te hebben opgemerkt, weer terug stuurt naar de huisarts. Nou zeg, dat is vervelend voor u. U moet maar eens naar de neuroloog. Er wordt nu echt serieus werk van de klacht gemaakt! Na besnuffelen, bekloppen en het meten van reflexen worden er

X-foto’s, een MRI, een CT-scan, een EEG en bijvoorbeeld een EMG gemaakt.
Vanzelfsprekend wordt er bloedonderzoek gedaan en kan een cysterna- of lumbaalpunctie ter verkrijging van hersenvocht voor nader onderzoek worden overwogen. Uiteindelijk blijkt er zogenaamd niets aan de hand te zijn en ook de neuroloog en de radioloog die de foto’s heeft gemaakt, heeft de scheefstand van de nekwerveltjes niet opgemerkt. Ze hebben gekeken, maar niets gezien. Zogezegd, ziende blind!
Niettemin, met scheefstaande werveltjes dan toch maar weer terug naar de huisarts.
Er is nog een optie. De orthopeed weet misschien nog raad. In zijn vak wordt hij geacht te beschikken over een timmermansoog. Maar helaas, ook dat oog mist de scheve wervelstand! Geleidelijk aan wordt de huisarts natuurlijk ook doodziek van zo’n patiënt en de patiënt in kwestie wellicht ziek van hem of haar. U moet nu van mij aannemen dat er niets met u lichamelijk aan de hand is. Er zijn thuis vast problemen. Toch niet? Dat zullen we dan maar eens laten uitzoeken.
‘Ik stuur u nu door naar een zielenkneder’. Laten we beginnen met een psycholoog, zo’n speurneus, die probeert tot in het diepst van je zielenroerselen te modderen om tenslotte tot de conclusie te komen dat de nek- en hoofdpijn voortkomt uit het gegeven dat de geestelijke draagkracht te gering is voor de geestelijke draaglast.
Een geniale vondst, briljant zelfs, ware het niet dat de werveltjes er niet recht van gaan staan. Van dit alles neigt men als patiënt intussen absoluut gestoord te geraken en de psychiater moet er dan ook rap aan te pas komen. Er volgt nu een voortvarende aanpak, dat moet gezegd worden! Zijn psychoanalytische catharsis op de divan, zijn constatering van de disharmonische integratie in de ziel en het paradoxaal psychosociaal reflecterende conflictueuze systeem en het ontbreken van voldoende religieus getinte consciëntia tegen de achtergrond van hyperesthetische emotionele incontinentie, de gesubluxeerde wervels blijven voor wat ze zijn, gewoon gesubluxeerd! Niettemin, een duidelijk verhaal van de psychiater! Of toch misschien heel gewoon onzinnig? Gewoon wetenschappelijk onzinnig gekonkelfoes? En als therapie? Ja zeker, ook de psychiater heeft een mooie doos pillen, vergulde pillen, waar de fabrikant in elk geval wel beter van wordt. En daarmee zijn we weer terug bij af!
Als patiënt ben je intussen hartstikke gek geworden en voor de zorgverzekeraars ben je ettelijke duizenden en nog eens duizenden (!!!) euro’s verder en de werveltjes blijven, vasthoudend als ze zijn, in de verkeerde stand.
En dan, ja dan, is daar de alterneut!, de kwakzalver!, en de volgens Zembla ‘levensgevaarlijke genezer’, die in luttele seconden niet alleen de correcte diagnose

stelt maar ook via een simpel uitgevoerde tractie de gesubluxeerde wervels weer in de juiste positie brengt. De alterneut heeft daar echt voor geleerd! Die heeft daar echt verstand van! Wat zegt u? Wie was daar ook alweer de echte kwakzalver? Vaak is er na één tot maximaal drie behandelingen reeds afdoende resultaat. De kosten van gemiddeld om en nabij de 85 euro per behandeling worden echter door menig zorgverzekeraar pas na veel vieren en vijven met pijn en moeite vergoed.
De sukkels, die zich niet eens afvragen hoe het toch komt dat de gezondheidszorg, of beter de ziektezorg, in ons land zo duur is. Welnu, en dat is eigenlijk te simpel voor woorden, ook dat komt door al die sukkels die puur door gebrek aan kennis en inzicht ter zake de vaak intens gekwelde patiënt nodeloos langer dan nodig onder zijn klachten laten lijden.
Uit het bovenstaande kan nu blijken dat de alternatieve geneeskunst bij herhaling op agressieve en waarlijk onheuse wijze, geheel onterecht, bejegend en vooral geattaqueerd wordt door schavuiten uit het medisch reguliere circuit die het durven wagen om met een minimum aan kennis en een uitermate pover reductionistisch inzicht oeroude en gedegen traditionele vormen van echt genezen te bestrijden.
Ook tijdens de uitzending van het ‘Zembla-programma’, kon uit de door medisch reguliere representanten geplaatste kanttekeningen duidelijk blijken hoezeer men ook hier weer welhaast wanhopige pogingen deed om met de grootst mogelijk denkbare nonsens het gepresenteerde af te kunnen kraken. Het was ook nu weer beschamend en triest tegelijk om te moeten vaststellen dat men eigenlijk niets van chiropractie of craniosacraaltherapie als vormen van alternatieve geneeskunst afweet.
Wel kon worden vastgesteld, dat men zich ook in dit Zembla-programma gelijk immorele en onverbeterlijke querulanten als ridicule en onwetende fanaten vastbijt in alles wat ook maar even anders is dan wat men in alle bekrompenheid binnen het reguliere universitaire denken ooit geleerd heeft. Het directe gevolg hiervan is dat de opperste vorm van volksverlakkerij te berde wordt gebracht door rakkers van een sociaal ondermaats niveau die dictatoriaal oordelen over dingen waarvoor elke competentie volledig ontbreekt en die daarmee bovendien elke nieuwe ontwikkeling in de geneeskunst in de weg staan. Hun acties en hun gedrag moeten we dan ook beschouwen als een gruwelijke plaag van ongekende maatschappelijke omvang!