Dokter God

Dan hier nog even iets over de machtsstrijd tussen de ouders en dokter God.
Dokter God wilde terstond het leven van het ongelukkige wicht beëindigen. De ouders wilden dat niet en vroegen tenminste meer bedenktijd. Dokter God, als hoofd van de afdeling neonatologie gaf de ouders op ruwe wijze te verstaan dat ze moesten instemmen. In het andere geval zouden ze uit de ouderlijke macht worden gezet, zodat er alsnog direct een einde aan het leven van het hoopje ongelukkig mens kon worden gemaakt. Aan de rechter en de aan de Raad voor Kinderbescherming werd verteld, en dat was gelogen, dat het kind vreselijk leed en dat er met meer dan gewone spoed moest worden ingegrepen. De ouders werden uiteindelijk uit de ouderlijke macht gezet.
Door toediening van morfine kwam het kind in een comateuze toestand. Binnen enkele dagen treedt dan bij zo’n hummeltje de dood in. Door toedoen van een letselschadeadvocaat kon de toediening van het dodelijke gif alsnog op tijd worden gestopt en werden de ouders weer in de ouderlijke macht teruggeplaatst.
Nu zitten we echter nog wel met de vraag hoe het toch mogelijk is dat dokter God via leugens en bedrog in staat is geweest om toegewijde en liefdevolle ouders uit de ouderlijke macht te zetten?
Hoe valt deze autoritaire en onvoorstelbaar arrogante houding van dokter God te rijmen met de regels van de medische ethiek? Wie kan mij hierop het juiste antwoord geven?
Waar blijft nu de inspectie en waar is het medisch tuchtcollege?
Waarom wordt deze dokter God niet met onmiddellijke ingang als een onovertroffen reguliere kwakzalver, met geen enkel gevoel voor medemenselijkheid, uit z’n professie gezet?
Helaas zal er op al deze vragen geen antwoord komen. In het reguliere medische circuit wordt alles met de mantel der liefde bedekt.
Hoe gerafeld die mantel ook is.
En ook de media, kritiekloos als ze tegenover het reguliere circuit vrijwel altijd zijn, buigen als een knipmes voor dokter God en gaan vervolgens weer over tot de orde van de dag.
De volgende zaak betreft een knulletje van tien jaar.
In ‘De Telegraaf’ van 10 september 2005 stond een artikel met de alleszeggende kop: ‘Dokters bestraft na dood van 10-jarige Tim.’ ‘Blunders rond blindedarmontsteking’ ‘Wrijf zijn handjes maar warm’, werd er geadviseerd, terwijl het kind vanwege een geperforeerde blindedarm lag dood te gaan.
De twee bij dit incident betrokken artsen van een huisartsenpost in Den Bosch werden door het Regionaal Medisch Tuchtcollege Eindhoven bestraft met (ja, u leest het goed!!!!) een waarschuwing.
En, let wel, de ouders kregen levenslang!!!
Een alternatief geneeskundige was vast en zeker voor onbepaalde tijd het cachot ingedraaid.
Maar, het medisch tuchtcollege kwam ook in deze reguliere medische zaak, volgens het principe: ‘Ouwe jongens krentenbrood’, weer niet verder dan een zeer milde en nietszeggende ‘waarschuwing’.
Ook de ouders, die op zo’n buitengewoon tragische wijze hun kind verloren, moeten over de bestraffing van deze zowel diagnostische als therapeutische blunder bijzonder teleurgesteld zijn.
Ergo, een straf van niks, een flutgebeuren en een schande tegenover de drie ‘Millecam-artsen’. Hoe onrechtvaardig en hoe onzuiver. Dit zijn toch je reinste maffiapraktijken? Hier moet toch bezwaar tegen worden aangetekend? Dit zal men toch nog eens ergens moeten verantwoorden? Met de billen bloot! Desnoods via een parlementaire enquête!! Ik zal het vuur blijven oppoken! Reken maar!
Zo is daar de vraag:’ Waarom werd er rondom de dood van Tim niet over definitieve schorsing gesproken?’ Waarom mogen deze klungels, deze kwakzalvers, zich direct na het proces weer zonder enige beperking uitspreken over diagnose en therapie bij andere zieke medemensen? Waarom zijn deze kwakzalvers, na zo’n waarschuwing, dan verder niet meer gevaarlijk? En waar zijn nu de antikwakkers om ons tegen deze kwakzalvers te waarschuwen? Het zijn toch deze klungels die de dood van een kind op hun geweten hebben? Dat is toch echt waar!? En waarom vinden we over deze afschuwelijke vorm van kwakzalverij weer geen woord terug in het antikwakblad of op internet?
Hoe komt het toch dat ik bij het woord ’antikwakkers’ steeds vaker aan ‘het onkruid Gods’ moet denken? Ook ‘gluiperds’ is volgens de ‘dikke’ van Dale voor deze ‘sekte’ een goed Nederlands woord. Maar ach, we weten het wel, het heeft alles te maken met reguliere medische ‘shit’ en die stinkt toch immers nooit en aan objectiviteit hebben deze antikwakkers geen boodschap!
Maar, het is wel laf en uitermate vuig om steeds maar weer de ogen te sluiten voor alle dwalingen in het reguliere medische circuit en uitsluitend de alternatieve geneeskunst te bezoedelen.
Om aan te tonen dat de drie ‘Millecam-artsen’, die volledig hadden moeten worden vrijgesproken, uiteindelijk toch op meer dan absurde wijze onevenredig zwaar zijn gestraft, volgen hieronder nog een aantal andere voorbeelden van verschrikkelijke medische missers.

In het Ignatius-Ziekenhuis te Breda stierf Jasna Vujic, een 29-jarige vrouw met reeds vele jaren bestaande rugklachten, een gruwelijke dood. Ze onderging een zogenaamde ‘spondylodese’, een operatieve ingreep in de lendenwervelkolom. In korte tijd onderging deze vrouw eigenlijk twee ingrepen. Tijdens de eerste ingreep werd ter vermindering van bestaande zenuwpijnen bot vanuit de heup getransplanteerd naar de lendenwervels. Deze als zwaar te duiden operatie werd via de buikholte uitgevoerd.
Bij de tweede ingreep ging het mis. Er werd een bloedvat geraakt en het operatieteam was twee uur tevergeefs bezig om de ontstane bloeding te stillen.
Waarschijnlijk door het niet goed hechten van het vat kon volgens de patholoog-anatoom langzaam bloed wegsijpelen naar de buikholte.
De Inspectie voor de Gezondheidszorg in Noord-Brabant volstond, na analyse van het drama, met een duidelijk kritisch oordeel over de handelwijze van het operatieteam.
De inspectie sprak van ‘een cascade van onachtzaamheden, verkeerde veronderstellingen en onoplettendheden in de gehele periode na de operaties die ertoe hebben geleid dat patiënte aan een complicatie is overleden, hetgeen voorkomen had kunnen worden.’ Een daadwerkelijke tuchtrechtelijke bestraffing bleef achterwege!