Drama Purmerend

Op 29 september 2005 vond er in het Waterlandziekenhuis te Purmerend een afschuwelijk medisch drama plaats. Via een sectio Caesarea, een keizersnede, kwam een baby ter wereld waarbij een zeer hoge dwarslaesie werd veroorzaakt. Hierdoor is het kind blijvend totaal verlamd geworden en moet het kunstmatig in leven worden gehouden. Moeder en kind werden overgebracht naar de afdeling neonatologie van het VU-ziekenhuis te Amsterdam.

Omdat de kinderartsen euthanasie wilden verrichten en de ouders daar ernstig bezwaar tegen maakten ontstond er een eigenlijk nog nimmer vertoonde machtsstrijd rondom een kinderleven. Omdat er bij de moeder sprake was van een zogenaamde placenta praevia, een moederkoek die zich dan veel te laag in de baarmoeder heeft vastgezet en zo het geboortekanaal vernauwd, moest er een sectio worden gedaan. Echter, tijdens de operatie bleek het hoofdje van het kind reeds diep in het nauwe geboortekanaal te zijn ingedaald.

Het kind was intussen muurvast komen te zitten en men heeft toen, waarschijnlijk op operatief technisch gezien onverantwoorde wijze, zo hard aan het hoofdje getrokken dat het nekje ter hoogte van de derde en vierde nekwervel werd gebroken. Een fatale operatieve actie waardoor een dwarslaesie ontstond en tengevolge daarvan een totale verlamming, inclusief verlamming van de ademhalingsspieren.

Technisch geknoei van de hoogste plank.

Zal deze charlatanerie worden bestraft? Welnee, het geklungel wordt vast en zeker aan een onvoorziene complicatie toegeschreven. Een kind meer of minder dood, maakt blijkbaar toch niets uit? En natuurlijk tot op heden over deze bijzondere miskleun ook weer geen vragen vanuit de Tweede Kamer. Ook in het ‘antikwakblad’ werd van deze Purmerendse kwakzaak geen melding gemaakt. Natuurlijk niet.

De lafaards!

Erg jammer overigens, want het had een zeer deskundige verslaggeving kunnen zijn. Immers, de voorzitter van de antikwakclub is zelf gynaecoloog. Hij had er z’n reguliere collega wel eens goed van langs kunnen geven. Zoveel kwakzalverij is toch ongehoord!

Dat kan toch niet? Of….?

Het had een prachtige publicatie in het ‘Antikwakblad’ kunnen worden. Maar helaas, een gemiste kans of misschien toch even gedacht: ‘Ik sta nu midden in de reguliere ‘shit’, maar het stinkt niet!’

Waarde professor, gelijk u in ‘De Telegraaf’ deed, zal ik mij ook tot drie incidenten beperken. Het betreft een chirurg in Emmen.

Onlangs werden we geconfronteerd met een aantal doden tengevolge van maagverkleiningsoperaties veroorzaakt door een chirurg, die ook al in Duitsland voor zeer ernstige medische fouten was veroordeeld. Twee doden in het Scheperziekenhuis in Emmen. “Ik heb een gezonde man vol vertrouwen weggebracht naar het ziekenhuis en hem in een kist teruggekregen”, verzucht de weduwe uit Meppel. En de zoon van de overleden man Gerrit laat weten dat: “Papa door de operatie volledig de vernieling in is gegaan.” In de media is er maar even aandacht voor geweest. Niet veel en zelfs in De Telegraaf treffen we het pas aan op pagina 8 (Krant d.d. donderdag 16 april 2009) en Kamervragen zijn er al helemaal niet gesteld. En als vanzelfsprekend staat er in de kwakrubriek op internet al helemaal niets vermeld.

Als men zich even zou realiseren - maar daarvoor ontbreekt blijkbaar elk gevoel - dat er dagelijks mensen van vlees en bloed door pure reguliere kwakzalverij doodgaan dan kan er direct een hele dikke kras worden gehaald door de vele absurde onzin die schaamteloos, maar dan over de alternatieve geneeskunst, op internet vermeld wordt. Maar helaas professor van Dam, zo gaat dat nu eenmaal in de praktijk. Een intens vies walgelijk spel vol van echte boeven, valse knikkeraars, gluiperds en internetgespuis, moralisten en schlemielen, terwijl er voor een grote mond van reguliere zijde absoluut geen ruimte is. Zeer zeker is er geen plaats voor het afkraken van de alternatieve opvattingen en van hen die anders dan te doen gebruikelijk over geneeskunst denken.