Kwalijk borstonderzoek

Volgens een van de grondleggers van het bevolkingsonderzoek, de radioloog dr. D. Dronkers uit Velp, moeten vrouwen die borstimplantaten hebben er duidelijk op worden gewezen dat implantaten geen röntgenstralen doorlaten en men dus geen ontwikkeling van borstkanker kan vaststellen. Om bij deze vrouwen kanker vast te stellen dient men met behulp van speciale technieken op geheel andere wijze röntgenfoto’s te maken.
Uit niets blijkt dat men bij mevrouw Millecam dit ook heeft gedaan. Derhalve moet er een zeer groot vraagteken bij de mammografische bevindingen en conclusies worden geplaatst.
Ergo, zoals gezegd is het differentiëren van het mammogram heel moeilijk, zeker bij implantaten, en sterven er zelfs vaak jonge vrouwen omdat er gezwellen aan het licht komen die onschadelijk zouden zijn gebleven als men ze maar met rust had gelaten. Wellicht dient in dit verband het eerste mammogram, gemaakt op 22 september 1999 en waarop niet bijzonders te zien was, eens te worden vergeleken met het tweede mammogram van 8 juni 2000 waarop dan plotseling, weliswaar bezien met een reguliere bril, wel een tumor te zien is.
Voor de goede orde lijkt het mij hier zinvol om er nogmaals op te wijzen dat het maken van een mammogram voor het lichaam een niet te onderschatten zwaar trauma is.
Er wordt een druk van 200 Newton aangewend. Dit komt overeen met een druk van 20 kilozakken suiker.
Bovendien kan men hier bovenop met behulp van een voetpedaal, ter verkrijging van nog betere foto’s, nog eens extra tien kilo druk toevoegen. Het behoeft geen betoog dat de borst onder een dergelijke druk bijna volledig geplet wordt.
En, een eventueel aanwezige tumor, cyste of ontsteking wordt onder een dusdanige druk gezet dat de samenstellende weefsels volledig uit elkaar kunnen spatten.
Zo acht men het geenszins uitgesloten dat een kwaadaardige tumor kan uitzaaien.
Ook een eventueel bestaand abces wordt als een citroen uiteen geperst en de vrijkomende pus kan door versleping tot een algehele sepsis, d.w.z. vergiftiging, leiden.
Vanzelfsprekend worden door het maken van een mammogram ook de eventueel aanwezige siliconenborstprotheses door de vreselijke druk tot scheuren en lekken geforceerd.
Overigens neigen dergelijke protheses, zeker binnen een periode van acht tot maximaal vijftien jaar, al tot lekken en of scheuren. En, rondom de lekkage of de inscheuring kan door een diversiteit van pathogene, dus ziekmakende micro-organismen, een enorme infectie ontstaan.
Nu rest de vraag hoe men nu zo zeker weet dat mevrouw Millecam van deze en andere siliconenreacties, in het bijzonder van het optreden van een vlammende ontsteking, te weten een buitengewoon imponerend abces, gevrijwaard is gebleven?
Regulier heeft men het bestaan van een abces voortdurend als het ter sprake kwam bestreden.
Echter, uit niets blijkt dat men er bewust naar heeft gezocht.
Derhalve moet ook hier weer een ernstige nalatigheid worden geconstateerd of nog even duidelijker geformuleerd, een omissie die men zonder meer als een enorme blunder kan kwalificeren. Dit in tegenstelling tot de bevindingen van de drie alternatieve artsen.
De arts-internist constateerde tot tweemaal toe uit een zeer uitvoerig gedaan bloedonderzoek dat er sprake moest zijn van een infectie en niets wees er op het aanwezig zijn van een kankerproces.
Zijn gelijk werd later, toen ook uitwendig de symptomen van een infectie zichtbaar werden, bevestigd door een van de andere alternatieve artsen. Hij constateerde alle klassieke tekenen van een ontsteking, te weten: rubor (roodheid), calor (warmte), dolor (pijn), tumor (zwelling) en functio laesa (verminderde functie).
Waarom worden nu de bevindingen van de alternatieve artsen in twijfel getrokken en moet hun professionaliteit zo nodeloos worden beschadigd? Hoe weet men dan vanuit het reguliere circuit met het gedane en absoluut insufficiënte en summiere onderzoek zo zeker dat er zich bij mevrouw Millecam een kankerproces zou hebben ontwikkeld? Dat is bluffen en sjacheren met de waarheid.
Ja, dat is vuig, verwerpelijk en misdadig, want alleen een post mortem onderzoek, een onderzoek na de dood door een patholoog-anatoom, had het definitieve antwoord kunnen geven.
Uit niets blijkt dat een dergelijk onderzoek, zelfs niet een partiële autopsie, dus uitsluitend en alleen van de zieke borst, heeft plaatsgevonden.
Derhalve, niemand, maar dan ook niemand kan thans nog met zekerheid exact aangeven wat er nu precies in de zieke borst aan de hand is geweest.
Alle beweringen zijn dan ook uiterst voorbarig en speculatief.
Via autopsie had men de aard van de siliconen kunnen vaststellen en men had kunnen zien of er zich een kankerproces en of abces had ontwikkeld. Men had voor nader onderzoek vocht en weefsel (biopt) kunnen verzamelen.
Eveneens ware het dan wellicht duidelijk geworden welk een ravage in de weefselstructuren was aangericht door het tot tweemaal toe onverantwoorde maken van een mammogram.
Wederom moet worden vastgesteld dat zowel het medisch tuchtcollege als de inspectie in zeer ernstige mate in gebreke is gebleven.
Het is dan ook een schande, een schurkenstreek om mensen te veroordelen terwijl men zelf op onaanvaardbare wijze, ver beneden de maat, heeft gehandeld.
Het is voor mij een raadsel hoe men dat alles in overeenstemming kan brengen met z’n geweten, want in concreto heeft men niet één argument dat dit vonnis rechtvaardigt!!!
Daarentegen kan uitsluitend het reguliere medische circuit in deze zaak zowel falen als nalatig handelen worden verweten.
De schurkenstreek wordt nog aanzienlijk potenter indien we de werkelijk exorbitant hoge en absurde strafmaat van de drie alternatieve artsen vergelijken met de toegekende straffen rondom een aantal voorbeelden van medisch handelen waarbij echt iets mis ging,