Leugenachtig

Het hoofd van de afdeling PR & Patiëntenvoorlichting van het Kennemer Gasthuis laat jaren later weten dat destijds geen polyurethaan bevattende protheses zijn ingebracht.
De vraag rest dan onmiddellijk hoe men dat zo zeker weet. Door wie is dat dan nader onderzocht? Heeft registratie van soort en herkomst van de bij mevrouw toegepaste siliconenprotheses plaatsgevonden?
Ik ben zo vrij om dit hele verhaal van dit ziekenhuis ernstig in twijfel te trekken. Aan de redactie van het tijdschrift ’Aktueel’ werd desgevraagd geen informatie over de aard en herkomst van de siliconen verstrekt.
In een biografie over Sylvia Millecam staat echter geschreven dat er zich thans een sticker van het bedrijf McGhan Medical Corporation op de kaart van Sylvia bevindt.
Waarom, zo rest de vraag, heeft men dat destijds ook niet gewoon aan de redactie van ‘Aktueel’ laten zien? Elke verdenking was daarmee uit de wereld geholpen. Of, is de sticker er heel toevallig pas onlangs op terechtgekomen? En is destijds zo’n sticker ook op alle dossiers geplakt van alle andere dames die in 1991 in dit ziekenhuis ook siliconen borstimplantaten hebben gekregen?
Vragen, allemaal vragen. Noch het medisch tuchtcollege, noch de media hebben zich verdiept in de voor Sylvia fatale gevolgen van de voor haar dodelijke siliconenprotheses en het kan niet vaak genoeg worden gezegd, iedereen die in het ‘Millecam-drama’ op grond van het plegen van een strafbaar feit ter verantwoording had moeten worden geroepen is buiten schot gebleven.
Alleen zij die op consciëntieuze, gewetensvolle wijze en in overeenstemming met de eed van Hippocrates een medemens in nood op menswaardige wijze poogden te behandelen zijn geheel ten onrechte op basis van oeverloos leugenachtig gezwam, conflicterend met fatsoen en ethische normen, op genadeloze wijze door het vonnis gebonden en genaaid.

Een ander aspect dat geen aandacht heeft gekregen van het medisch tuchtcollege betreft de beantwoording van de vraag of er bij mevrouw Millecam nu wel zo zeker sprake was van borstkanker?
Met de door het reguliere circuit gehanteerde diagnostische middelen is er in elk geval nergens afdoende mee bewezen dat er duidelijk van borstkanker moest worden gesproken.
Zo werd er op 22 september 1999 zowel een mammogram als een echo gemaakt. Er werd vastgesteld dat er niet direct van iets ernstigs sprake was! Echter, op 8 juni 2000 (dus nauwelijks 8 maanden later) werd er weer een mammogram gemaakt.
De borst werd wederom onder de afschuwelijke druk van het apparaat in elkaar geperst.
Men stelt dan vast dat er een tumor van 5 centimeter aanwezig is. En hier moeten we gaan twijfelen.
Immers, gezien de aanwezige siliconen is het moeilijk, om niet te zeggen eigenlijk onmogelijk, om geheel verantwoord te differentiëren tussen een abces, een goedaardige of zelfs een kwaadaardige tumor.