Liegbeesten der Geneeskunde

Waarom maken zich de antikwakkers, het fundamentalistisch denkende gespuis in de reguliere geneeskunst, nu niet druk?
Waarom nu geen met vetrode markering omkaderde waarschuwingen op internet om vooral niet naar het genoemde ziekenhuis te gaan? Waarom staat over deze onaanvaardbare kwakzalverij geen letter in het ‘antikwakblad’ ?
Het voddenblad, altijd zo vol van pulp over de alternatieve geneeskunst!
Pulp, waarmee integere mensen uit de alternatieve geneeskunst vaak tot op het bot worden beschadigd. Mensen die vanwege hun alternatieve wijze van denken veelal publiekelijk op onzuivere basis, door antikwakkers tot op de grond worden afgebroken.
Antikwakkers, onze nationale beunhazen in de wetenschap!
Wie kan mij nu eens haarfijn uitleggen waarom er nu tegen de chirurgen uit het Maasziekenhuis geen medisch-tuchtrechtelijke acties zijn ondernomen? Dit is toch een terechte vraag? Door onkunde en gepruts zijn er toch mensen dood gegaan en zijn er toch mensen door foutief handelen zwaar gedupeerd geworden?
Hier moet juridisch toch ook iets op gaan volgen?
Om dit te kunnen vaststellen behoeft men toch geen jurist te zijn?
Met dit smerige en gemanipuleerde verhaal uit het Boxmeerse ziekenhuis, alwaar een stel kwakzalvers hun kwalijke praktijken ongestraft mogen voortzetten, heeft men tegenover alternatief geneeskundigen toch eigenlijk geen poot meer om op te staan?
Het vonnis is dan toch niet meer dan een weerzinwekkend en immoreel machtsspel, dat de natie met intense woede en diepe schaamte zou moeten vervullen?

Hier moet het publiek toch wel degelijk goed van worden doordrongen? Gewone mensen dienen dit toch allemaal heel goed te weten. Ze zullen er schande van spreken!
Daar ben ik zeker van!
Projecteer ik dit alles tegen de achtergrond van de dood van Sylvia Millecam, dan moet ik constateren dat er met wel zeer vies besmeurde ingrediënten uit een vat vol van list en bedrog is geput om op geraffineerde wijze het volk met open ogen te belazeren.
Het zijn ‘LIEGBEESTEN’, zou Stine Jensen zeggen. ‘LIEGBEESTEN’!
Het is volgens mij nu zelfs zo, dat er thans niemand meer in het reguliere medische circuit is die nog in de dood van mevrouw Millecam geïnteresseerd is.
Men treurt daar echt niet meer om.
Er is slechts een intentie.
Het alternatieve circuit, het circuit dat bij de gewone mensen steeds populairder wordt, ook in de behandeling van kanker, moet en zal verdwijnen. Dus, mooier dan over de schaduw van de dood van een zeer sympathieke en alom geliefde actrice kan het bijna niet.
Draai hier toch alsjeblieft niet langer omheen. Daarmee maakt men zich alleen nog maar belachelijker.

Een ander afschuwelijk voorval, waarmee het vonnis van de drie alternatieve artsen volledig in het bespottelijke kan worden getrokken en eveneens aanleiding is voor talrijke vragen, betreft het buitengemeen verontrustende gebeuren op het hart-longcentrum voor volwassenen van het Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen (UMCN). Daar hebben zich door een reeks van missers bijna dertig sterfgevallen, ik herhaal dertig sterfgevallen, meer voorgedaan dan in andere, gelijksoortige ziekenhuizen. Met zekerheid kan in elk geval worden gesteld dat er sprake was van tenminste zeven vermijdbare sterfgevallen en vele ernstig beschadigde patiënten door duidelijk aanwijsbare fouten en onvolkomenheden bij het medisch handelen. Volgens de Inspectie voor de Gezondheidszorg was de kwaliteit van alle aldaar werkzame hartchirurgen onder de maat.
De leiding van de afdeling ontbrak het aan betrokkenheid en competent leiderschap. De specialisten maakten liever ruzie over hun zeggenschap, capaciteiten, verantwoordelijkheid en beloning. Met de naar buiten komende alarmsignalen deed de raad van bestuur uiteindelijk helemaal niets. Echter, door klokkenluider en cardio-anesthesioloog Prof. dr. J. Damen kwam de bestaande wantoestand in de openbaarheid.
De inspectie gaf vervolgens opdracht om voorlopig zolang met hartoperaties te stoppen totdat het ziekenhuis alle noodzakelijke maatregelen zou hebben genomen om verantwoord opereren weer mogelijk te maken.
Eind September 2006 was het dan weer zover. De hartafdeling van het UMCN werd weer operationeel. Dit ondanks de allerwegen bestaande twijfel en kritiek vanuit de eigen organisatie op de kwaliteit van de in dit ziekenhuis uit te voeren open hartoperaties.
Niet alleen de klokkenluider Prof. Damen spreekt zijn twijfel uit over de verbetering van de kwaliteit en veiligheid maar er is ook kritiek van het vroegere lid van de raad van toezicht van het Radboudziekenhuis, de oud-vaatchirurg dr. F. Buskens.
In de Tv-documentaire van Zembla stelt hij dat er geen enkele garantie is dat het thoraxcentrum van het UMC nu beter functioneert. Er zijn nu weliswaar, aldus Buskens, allerlei nieuwe procedures en protocollen afgesproken maar de werkelijke verandering moet uit de mentaliteit van specialisten en ander personeel komen. Volgens Buskens is dat nu echter nauwelijks haalbaar. Al sinds 1999 liggen de cardiologen, de hartchirurgen, de anesthesiologen en andere specialisten met elkaar overhoop.
Vier van de zes chirurgen die eerder deel uitmaakten van het cardio-chirurgische team zijn inmiddels vertrokken en door andere chirurgen vervangen. Het huidige hoofd van de afdeling dr. F. Verheugt komt onder toezicht van de inspectie te staan en volgens inspecteur Vesseur is de sfeer binnen het hartcentrum nu beter dan in vele andere ziekenhuizen.
En, aldus zegt dr. Verheugt in het dagblad ‘De Telegraaf ‘: “medische fouten hebben niet geleid tot de dood van hartpatiënten”. Hij houdt het op ‘tekortkomingen in de controle’ en ‘hoogstens wat slordigheden met het toedienen van bloedverdunners’. De hele cardio-chirurgische kliek voelt zich beledigd en excuses tegenover patiënten of hun nabestaanden blijven achterwege. Het zonder meer eerlijke verhaal van de klokkenluider Prof. Damen, en onderschreven door dr. Buskens, wordt vast en zeker als overdreven en leugenachtig gebagatelliseerd. En natuurlijk meent men, als ware het iets heel gewoons, met wat naïeve en tegelijk onaanvaardbaar schandalig simplistische verklaringen de absoluut inferieure gang van zaken op de hartafdeling te kunnen rechtvaardigen. Over de doden en de patiënten die zwaar door deze kwakzalvers beschadigd zijn wordt met geen woord gesproken. De kliek voelt zich nota bene beledigd. Welja, ook dat nog! Het toppunt van arrogantie! Maar gelukkig zijn er thans enige tientallen hartpatiënten of hun nabestaanden die bij het ziekenhuis, dat daar natuurlijk voor verzekerd is, schadeclaims gaan indienen. Een uitstekende actie, maar het treft de kwakzalvers niet echt persoonlijk.
Helaas, moeten we thans dan ook weer vaststellen dat er geen medisch-tuchtrechtelijke straf zal volgen. Zelfs een simpele nietszeggende waarschuwing door het tuchtcollege komt niet aan de orde.
De lariekoek van de borrel en de plas en het bleef zoals het was, komt als vanzelfsprekend wel weer om de hoek.
Over de ondermaatse kwaliteit van de hartchirurgen lullen we verder niet.
Stel u even voor, dat het alternatief werkende hartchirurgen zouden zijn geweest.
Stel u dat echt even voor! Ze waren intussen gelijk de drie ‘Millecam-artsen’ al aan de hoogste boom opgehangen. Het was wereldnieuws geworden. Nieuws van ongekend formaat!!!
De bevoegdheid tot het uitoefenen van praktijk was hen definitief ontnomen. Ze waren als schobbejakken bezoedeld, beschimpt, bespot en gewoon uit hun beroep gezet.
Dat zijn de feiten en niet anders.
En nu we het er toch over hebben volgt hier nog iets heel curieus.
Let even op !
Ondanks het operatieverbod, vanwege het buitensporig hoge aantal sterfgevallen, vond er toch een levensbedreigend dotterongeluk in het Radboud-ziekenhuis plaats.
Tijdens het dotteren werd er bij een patiënt een bloedvat aangeprikt waardoor lekkage optrad. Een complicatie die wel vaker voorkomt en normaliter direct weer op de hartchirurgische afdeling kan worden behandeld. Echter, er mocht, zoals gezegd, in het UMCN niet worden geopereerd en met alle risico’s van dien moest de patiënt om te worden geholpen daarom over een afstand van 80 kilometer naar een ander ziekenhuis worden vervoerd.
Ook dit onverantwoorde handelen, ik voorspel het u, waarbij een mensenleven op het spel werd gezet, zal zeer zeker niet tuchtrechtelijk bestraft worden. En ook de leden van de Tweede Kamer hebben geen vragen gesteld. Ook die hebben zitten te slapen. Maar het zijn wel diezelfde figuren van de Tweede Kamer die er als de kippen bij zijn als de aanval op de alternatieve geneeskunst gericht kan worden.
Ook de antikwakkers gaven niet thuis. Noch op internet, noch in het antikwak blad werd van deze Nijmeegse kwakzaak, met zoveel echte doden, melding gemaakt.
Dat is toch allemaal buitengewoon onrechtvaardig en interfererend met elk eerlijk rechtsgevoel?

Wat zou het een zegen zijn indien er vanuit de Tweede Kamer nu ook eens bezwaar tegen het vonnis van de ‘Millecam-dokters’ zou worden gemaakt.
Na het lezen van de hier beschreven en nog te beschrijven onbestrafte of onvoldoende bestrafte medische blunders moet men toch wel tot het inzicht komen dat alternatief geneeskundigen naar verhouding nodeloos of veel te zwaar worden gestraft. Men is toch ziende hartstikke blind indien men dit niet ziet!
Maar het zal wel zo zijn, dat men het niet wil zien. Niettemin blijf ik een poging doen om de ogen te openen en verwijs ik hier maar weer naar een heel andere gebeurtenis.