Lintjes & prijzen

Het ‘In memoriam’ over prins Bernhard en de reacties daarop, heb ik inclusief mijn schrijven, zowel naar het secretariaat van Hare Majesteit als naar het college van B&W van de gemeente Hoorn gestuurd. Mocht een of andere onoplettende ambtenaar per abuis nog eens de stoute gedachte koesteren om antikwak voor zijn wanprestaties met een onverdiend lintje te behangen dan hopen wij maar, eenvoudige burgers als wij zijn, dat de koningin zich tegen de achtergrond van het ‘In memoriam’ over haar vader alsnog driemaal zal bedenken. Opbouwende kritiek hebben op anderen kan zinvol zijn en kan zelfs indien in de juiste context geplaatst alleszins gerespecteerd worden. Kritiek hebben op anderen, zoals antikwak dat pleegt te doen, met het in ernstige mate verdacht maken van consciëntieuze mensen en veelal zeer bewogen mensen, is conflicterend met geldende normen en waarden. Mensen, aan wie u antikwak, zo graag de absurde meester Kackadoris prijs zou willen toekennen of heeft toegekend.


Mensen, zoals de Vlaardingse arts Cornelis Moerman, die vooral op het belang van voeding bij zowel de preventie als de behandeling van patiënten met kanker heeft gewezen. In ons landje werd Moerman als een medische crimineel behandeld, terwijl zijn verdienste voor patiënten met kanker, ook thans nog, van buitengewoon grote betekenis zijn. Moerman zou postuum alsnog in aanmerking dienen te komen voor de Nobelprijs. En zeker dient te worden geprotesteerd tegen ondermaatse en weinig collegiale bewering van de arts Dunning in zijn boek ‘Broeder Ezel’, waarin Moerman een gevaarlijk warhoofd met een artsendiploma wordt genoemd en omschreven wordt als niet uniek maar wel een bedreiging voor de volksgezondheid. De kift en de jaloezie druipen er vanaf. Moerman heeft op medisch gebied buitengewoon groots gepresteerd.

Ook de vorig jaar overleden Ruud Nieuwenhuis die op het gebied van de orthomoluculaire geneeskunde en voedingsleer voor de alternatieve geneeskunde van onschatbare betekenis is geweest dient hier te worden vermeld. Vooral zijn vele en heldere publicaties over orthomoleculaire voeding en wel heel in het bijzonder zijn schitterende boek ‘Vrije radicalen, schakels tussen voeding en ziekte’ moeten hier met nadruk als van ongekend hoog wetenschappelijk gehalte worden aangemerkt. In het door u, antikwak, geschreven ‘In memoriam’ over Nieuwenhuis moest u toch ook nog even natrappen door terloops te vermelden dat het voorwoord van dit geweldige boek is geschreven door de volgens u geschifte cel- en chelatietherapeut Prof. dr. J.G. Defares. Wat een bejegening, wat een beschaving!

Verder zou de farmacoloog Van Noordwijk geen spaan heel hebben gelaten van het 269 pagina’s tellende broddelwerk van Nieuwenhuis. Zo beweert u antikwak of Van Noordwijk, dat aspirine volgens Nieuwenhuis geen lichaamsvreemde stof is, terwijl ook de vitamines lichaamseigen zouden zijn. Echter, op pagina 248 van het door u als broddelwerk aangemerkte boek, schrijft Nieuwenhuis:

’…..het salicylzuur (salicylaat), dat de meest werkzame stof is in het uit de volksgeneeskunde bekende wilgenbast-extract (extract van de Salis alba).’

Dus, niks lichaamseigen. Verder lezen we over vitamines op pagina 61 in dit mooie boek

….’Aangezien de meeste vitamines niet of nauwelijks in het lichaam kunnen worden gesynthetiseerd, zijn we aangewezen op externe bronnen.’

Dus ook hier wordt met geen woord over lichaamseigen gesproken.
Waarom, moeten de zaken weer verdraaid worden? Wederom kom ik tot de conclusie dat u beter kunt liegen dan het manneke pies in Brussel kan pissen!
Geheel terecht ontving Nieuwenhuis in 2002 de ‘Orthomoleculaire Trofee’.

In aansluiting op de geweldige verdienste van Nieuwenhuis in relatie tot de orthomoleculaire geneeskunde en voeding, kan hier de arts/bioloog dr. Engelbert Valstar worden genoemd. Ook hij heeft op uitstekende wijze bijgedragen aan de ontwikkeling van de orthomoleculaire geneeskunde en voedingsleer. Zijn boek ‘Voedings interventie bij kanker’ is ook een juweel dat samen met de publicaties van Nieuwenhuis verplichte leerstof van elke medische opleiding zou moeten zijn. Chapeau! Chapeau! Chapeau!
Op het gebied van de acupunctuur verdient hier de onlangs overleden arts C. van der Molen te worden genoemd. Op niet te evenaren wijze heeft hij de toepassing van acupunctuur in Nederland als een buitengewoon effectieve therapie geïntroduceerd en uitgedragen. Zijn leerboeken zijn sublieme standaardwerken.

Ik wil hier nog een aantal mensen memoreren die voor de ontwikkeling van de alternatieve geneeskunde in ons land van bijzondere betekenis mogen worden aangemerkt.
In relatie tot de orthomoleculaire geneeskunde en voeding is dat vooral de internist-diabetoloog dr. A.J. Houtsmuller die ten behoeve van mensen met kanker de bestseller ‘Het dr. Houtsmullerdieet’ schreef. Ook apotheker dr. G.E. Schuitemaker heeft op het gebied van de orthomoleculaire geneeskunde en voeding buitengewoon belangwekkend werk in Nederland verricht. In 2004 promoveerde hij op het thema risicofactoren voor hart- en vaatziekten.

En antikwak, dan hebben we nog een paar van uw grote vrienden. Zo is daar de mondiaal beroemde arts en onderzoeker dr. Matthias Rath. Hij deed de baanbrekende ontdekking dat kanker, hart- en vaatziekten en talrijke andere chronische aandoeningen verband houden met een tekort aan voedingsstoffen. Hij was het die de zogenaamde ‘cellulaire geneeskunde’ definieerde. In zijn buitengewoon interessante boek ‘Kanker’, presenteert dr. Rath een nieuwe wetenschappelijke basis voor de bestrijding van kanker met behulp van natuurlijke stoffen als vitamine C, de aminozuren L-lysine en L-proline en polyfenol als bestanddeel van groene thee. Rath stelt, dat ongeveer 90 procent van alle sterfgevallen door kanker wordt veroorzaakt door metastase: de invasie van kankercellen in andere organen en ander weefsel.

En uw andere vriend antikwak, is dan de door u geheel ten onrechte als kwakzalver en geschift genoemde Prof. dr. J.G. Defares. Professor Defares is Nederlands bekendste gezondheidsspecialist en biogerontoloog. Op het gebied van het onderwerp ‘Life-Extension’, levensverlenging, kan hij als een van de meest vooraanstaande wetenschappers van de wereld worden beschouwd. Verder mag hier de erudiete en door u antikwak, ook alweer geheel ten onrechte, zo fel bestreden arts mevrouw M. Sickesz niet onvermeld blijven. Met haar sprankelende, soms wat extravagante geest, ontwikkelde zij de Orthomanuele Geneeskunde. Een behandelmethode die niet alleen uiterst effectief voor het behandelen van het bewegingsapparaat is gebleken, maar ook grote invloed heeft op diverse orgaansystemen.
Tot slot wil ik hier de huisarts Dr. Paul van Dijk noemen. Als auteur van het fantastische en nimmer overtroffen boek “Geneeswijzen in Nederland’, Compendium van alternatieve geneeswijzen, verdient hij het grootst mogelijke compliment en dient hij met goud te worden behangen. Een uitstekend objectief geschreven boek dat al meer dan 25 jaar het standaard- en naslagwerk voor alternatieve geneeswijzen is. Voor dokter van Dijk niet alleen een meesterwerk maar ook een geweldig levenswerk. In plaats van zijn werk te bezoedelen met zo’n vies vormsel van een ‘Kackadorisding’, moge hier driemaal uit volle borst het ‘Chapeau’ klinken en dient vol respect een diepe buiging voor z’n formidabele prestatie te worden gemaakt!!