Onkreukbare antikwakken?

En nu kan dan ook, al het reguliere geblair ten spijt en in tegenstelling tot wat allerlei hoge en minder hoge minkukels ons willen doen geloven, een duidelijke toename van de populariteit van de alternatieve geneeskunde worden waargenomen en vastgesteld. Ook het aantal patiënten met kanker dat zich alternatief wil laten behandelen is duidelijk toenemend. Dat is wel even slikken antikwak, maar Churchill zei het al:

’Wat ze over je lullen maakt niets uit, als ze maar over je lullen.’

Zo is het ook met de onlangs gepubliceerde onzin in ‘The Lancet’ over het nut van de homeopathie. Gebruikers van homeopathica deert dergelijke nonsens niet meer. Zij ervaren het positieve effect. Het maakt hen beter en dat is alles wat ze willen. Voor andere wordt het een uitdaging om de middelen toch ook maar eens te proberen. Hoe meer herrie, hoe meer gebruik. Mensen laten zich tegenwoordig niet zo maar alles welgevallen. Ze lezen in tijdschriften en vernemen via andere media, zoals radio, Tv en Internet over andere opvattingen. Mensen associëren het vernietigende oordeel over de alternatieve geneeskunde meer en meer met de commerciële belangen van de farmaceutische industrieën en eveneens met de commerciële belangen van reguliere behandelaars.

Mocht u, antikwak, aan de juistheid van dit laatste nog twijfelen, dan verwijs ik u gaarne naar een recent artikel in ‘Der Spiegel’ (nr. 35 /29.8.05) met als titel ‘Schattenseite der Medizin’. Hierin wordt op zeer onthutsende en werkelijk meer dan beschamende wijze voor de zichzelf zo gaarne potsierlijk en deftig noemende onkreukbaar lijkende medische stand , het bedrog en de oplichterij in diverse regulier medische disciplines in Duitse praktijken aan de orde gesteld.

Werkelijk ongekend en onvoorstelbaar waarop aan patiënten met gehaaide listige drogredenen zinloze en absoluut onnodige behandelingen worden opgedrongen en uitgevoerd. In het medische tijdschrift ‘New England Journal of Medicine’, waar in het ‘Spiegel-artikel’ naar wordt verwezen, wordt gesteld, dat circa 20 tot 40 procent van alle bij patiënten toegepaste medische procedures als nauwelijks van enige betekenis tot volkomen zinloos kan worden beschouwd. Men is van deze praktijken, die in ‘Der Spiegel” als zwendel binnen het systeem worden beschreven, vooraf reeds op de hoogte en men weet ook dan reeds van de eventuele schadelijke effecten die tijdens de behandeling kunnen optreden. Zo werden er aanvankelijk gemiddeld per jaar 80.000 galblaasoperaties gedaan. Echter, sedert de introductie van de zogenaamde ‘sleutelgatchirurgie’ is het aantal tot 180.000 per jaar gestegen. De ingreep vond in de meeste gevallen plaats bij patiënten die totaal geen galklachten hadden. Hetzelfde geldt voor rugklachten.

In 1998 werden er nog maar 65.000 rugoperaties verricht. In 2003 was dit aantal opgelopen tot 100.000, terwijl normaliter bij 90 procent van deze patiënten de pijnklachten binnen twee maanden zonder operatieve ingreep zouden zijn verdwenen. Verder worden er in Duitsland jaarlijks 400.000 zinloze ‘knie-nettoyages’ gedaan. De behandeling blijkt echter niet beter te zijn dan ‘kuloperaties’. Bijzonder opvallend is eveneens het feit, dat bij 30 procent van de hartcatheterisaties er sprake is van een overbodige actie omdat aan het hart niets blijkt te mankeren.

En wat te zeggen van de hartchirurg Dierk Maass die destijds de zogenaamde Transmyocardiale Laser-Revascularisatie (TMLR) bedacht. In het kloppende hart worden daarbij, ter verbetering van de zuurstofvoorziening, met een laserkanon 20 tot 30 gaten geschoten. Tijdens een congres te Parijs werd zijn vinding met een staande ovatie gehonoreerd. Het kanon werd door vele ziekenhuizen ten bedrage van 1,2 miljoen Mark per stuk aangeschaft en alsof het kleiduiven schieten betrof, werden er overal in het land ijverig door chirurgen gaten in de zieke harten geschoten.

Gelukkig voor vele andere ziekenhuizen waren er voor het apparaat leveringsproblemen, want in ‘The Lancet’ werd een negatief onderzoek over de toepassing van de TMLR-methode bij 188 patiënten gepubliceerd. Reeds tijdens of direct na de behandeling overleden er al vijf procent van de patiënten tengevolge van ernstige complicaties en slechts 89 procent bleef er gedurende het eerste jaar in leven, terwijl er van de controlegroep nog 96 procent na het eerste jaar in leven was. De kostbare apparatuur verdween als oud roest in de kelders van de ziekenhuizen. Antikwak, ik ben er zeker van dat ook binnen onze landsgrenzen dit soort malafide praktijken in het reguliere circuit plaatsvinden.

Zo is het bekend, dat er vanwege bekkenpijn bij vrouwen jaarlijks vele honderden blindedarmen volkomen onnodig worden verwijderd. Misschien is het onder druk van allerlei vrouwenorganisaties wat afgenomen, maar het verwijderen van de baarmoeder was destijds een rage, een epidemie om niet te zeggen een ware plaag voor vrouwen. Het verwijderen was toen goed voor een jaaromzet van 25 miljoen gulden. Met een gemiddelde opbrengst van 30.000 gulden per gynaecoloog per jaar, was en is welhaast deze ingreep te rekenen tot een van de belangrijkste bronnen van inkomsten. Echter, en dat is meer dan verschrikkelijk, bleek het verwijderen slechts bij tien procent medisch verantwoord te zijn geweest, terwijl er bij 44 procent eigenlijk geen duidelijke redenen voor het verwijderen waren en bij 46 procent was er sprake van duidelijke overbehandeling.

En, alsof het nog niet genoeg is, hier ook nog even het volgende bericht uit de Telegraaf van 24 april 1976: ”Geen sprake van kanker in baarmoeder. Duizenden vrouwen nodeloos geopereerd”. Dit naar aanleiding van een bevolkingsonderzoek op baarmoederhalskanker.
Dit antikwak is niet alleen levensgevaarlijke kwakzalverij en oplichterij, maar ook in medisch ethisch opzicht een extreem voorbeeld van hoe men op onbegrensde en tegelijk beschamende wijze patiënten kan bedriegen. Slachtoffers van onverantwoord medisch handelen. Maar ja, ook in ons landje geldt, zoals de Duitsers dat zo fraai kunnen zeggen, dat de geneesheer van ‘Heiler’ tot ‘Händler’ is verworden.

Dit alles antikwak is toch buitengewoon intens schokkerend. Het is toch niet anders dan je reinste vorm van opperste kwakzalverij. Kwakzalverij door en van gelegaliseerde kwakzalvers die op doortrapte wijze het spel van list en bedrog spelen. Bovendien worden er mensen nodeloos aan immer dreigend gevaar, aan immer op de loer liggende onvoorziene complicaties blootgesteld.

Wie sprak er ook alweer voortdurend, tot vervelends toe, over ‘evidence based’? U was dat toch? U antikwak, staat nou toch volledig in uw ‘wetenschappelijke’ hemd. Een hemd met flarden en tot op de laatste draad vervuild van de quasi wetenschappelijke nonsens en absurditeiten.
Uw recht, antikwak, om de alternatief geneeskundigen van alles en nog wat te betichten en te beschuldigen heeft u toch zo langzamerhand wel volledig verspeeld. En dan hebben we het nog met geen woord over het kostenplaatje van al deze suspecte praktijken gehad. Het zou wel eens zo kunnen zijn dat al deze zinloze en dus overbodige ingrepen meer kosten dan het werkelijke bedrag dat het behandelen van de echt zieke mensen kost.
Eveneens moet worden stilgestaan bij de kosten die voor de behandeling van alle eventueel optredende complicaties moeten worden gemaakt. We spreken hier vast en zeker over astronomische bedragen die via oplichterij en fraude aan de gezondheidszorg worden onttrokken. Tegen de achtergrond van deze wetenschap had Prof. dr. Pim Fortuyn het grootste gelijk van de wereld. Saneren die handel en dan pas bezien of er werkelijk geld tekort is. Niet bezuinigen op de kruimels die er in het alternatieve circuit terecht komen. Dat is uitstekend besteed geld, waarmee aan vele miljoenen mensen een dienst wordt bewezen. Ook de ziektekostenverzekeraars moeten eens strenger tegen al deze oplichterijen in het reguliere circuit gaan optreden. Dit kan buitengewoon besparend werken.
Doe eens voortaan niet zo moeilijk tegenover de patiënt die een alternatieve geneeskundige behandeling ambieert. Door een hardere reguliere aanpak kan niet alleen de alternatieve behandeling gehonoreerd worden maar kan ook de ziektekostenpremie aanzienlijk verlaagd worden.

Hetzelfde verzoek richt ik aan de minister. Laat u zich toch niet verleiden tot onzinnige uitspraken over de alternatieve geneeskunst. Het moge dan in uw ogen ‘niet-wetenschappelijke’ placebo-effecten zijn, dan kan de overweging, beter een goed placebo dan een slecht medicijn, of zo u wilt beter een effectief placebo dan nodeloze en overbodige risicovolle ingrepen, alleszins dienstig zijn.