Popeye

Zo stierven in 2005 in het Maasziekenhuis te Boxmeer, nota bene de plaats waar thans een standbeeld van Sylvia Millecam staat, tengevolge van ordinair ruziemakende chirurgen tenminste een drietal operatiepatiënten door ernstige verwijtbare en vermijdbare medische fouten.
Bovendien moesten er 64 (= vierenzestig) patiënten een vaak risicovolle heroperatie ondergaan om voorheen gemaakte fouten te herstellen.
Het zal je maar gebeuren.
In 42 gevallen ging het om aanzienlijke tot ernstige complicaties.
In Amerikaanse omstandigheden waren ze op genadeloze wijze door letselschadeadvocaten, zonder pardon, hartstikke platgewalst.
Natuurlijk haastte de ziekenhuisdirectie zich om onmiddellijk te verklaren dat er geen enkele relatie bestond tussen de dood van de patiënten en het medisch handelen. Altijd weer dezelfde lariekoek, maar blijkbaar wel weer afdoende geleuter om zich van elke vorm van aansprakelijkheid te vrijwaren. Vervolgens zijn er, althans volgens de media, een aantal chirurgen met een riante financiële regeling opgestapt. En daarmee is volgens de directie alles weer onder controle.
Maar, wie kent er niet het reguliere medische wijsje: ‘Ze namen een slok uit het glas, ze pleegden een plas en het bleef zoals het was’.
Ook de Inspectie voor de Gezondheidszorg kwam nog even om de hoek. Na zich blijkbaar met een blik ‘Popeye-spinazie’ moed te hebben ingedronken dreigde ze met het inschakelen van het medisch tuchtcollege.
De spinazie heeft echter maar kortdurend z’n werk gedaan, want tot op heden is het college niet ten tonele verschenen.
Maar toen Sylvia Millecam dood ging leek het erop alsof men tien blikken spinazie tot zich had genomen. De wereld was te klein. De Inspectie verscheen op en in alle media. Ze waren onuitputtelijk en welhaast met geen stok uit de publiciteit weg te slaan.
Ook de antikwakkers stoven op!
Gelijk een stel pyromanen met vuurballen in de broek deden ze de wereld kond van het volgens hen door kwakzalvers veroorzaakte overlijden van mevrouw Millecam. Het onkruid Gods liet weer eens geheel ongemotiveerd van zich horen.
Het lekenpubliek werd belogen en bedrogen en men verzuimde gemakshalve te vermelden dat waarschijnlijk de dood was veroorzaakt door onder andere de in het reguliere circuit ingebrachte en niet vervangen bevuilde borstsiliconen. Een nalatigheid van de hoogste orde die echter tot op heden onbestraft bleef!!!
Drie zeer achtenswaardige en gerespecteerde alternatief werkende artsen, die welhaast zeker het grootste gelijk van de wereld hebben gehad, werden allerwegen kapot geschreven en kapot gepraat en het over hen uitgesproken vonnis kan men beschouwen als de opperste vorm van een op gewetenloze wijze tot stand gekomen medisch-juridische uitschuiver.
Een geweldige uitschuiver die z’n gelijke niet kent.
Immers, waarom blijven die chirurgen uit het Maasziekenhuis te Boxmeer, met tenminste drie doden op hun geweten en 64 verklungelde operaties op hun status, nu wel buiten schot?
Kwakken, die op afschuwelijke wijze met het leven van anderen hebben gespeeld.
Waarom wordt hier geen van deze artsen voor het leven uit z’n beroep gezet?
Waarom worden deze klungels gespaard en worden ze als ondermaats gesublimeerde slagers weer op andere mensen, zieke medemensen, alsof er niets is gebeurd, losgelaten?
Levensgevaarlijke kwakzalverij!