Weggemoffeld

Het medische experiment vond in 1996 plaats en de fatale gevolgen werden pas in 1998 openbaar gemaakt.
Wat moest er, zo blijft er als kardinale vraag, in die twee jaar zoal weggemoffeld worden?
Niettemin, omdat er naar mijn mening door de Utrechtse onderzoekers buitengewoon nalatig was gehandeld, deed ik persoonlijk aangifte en richtte mij rechtstreeks tot het Openbaar Ministerie en de Inspectie voor de Gezondheidszorg.
In mijn schrijven stelde ik de onderzoekers, zolang tot het tegendeel bewezen is, aansprakelijk voor de slachtoffers. Over het grote aantal slachtoffers waren zowel wetenschappers, politici als patiëntenorganisaties ten zeerste verbijsterd. Zij allen riepen op tot betere en snellere controles tijdens medische experimenten.
Uit gezaghebbende kringen van Nederlandse epidemiologen klonk intussen ook steeds feller kritiek op de medicijnstudie die in totaal drie jaar duurde. “Je mag in een studie nooit 18 doden laten vallen!”, aldus een vooraanstaand lid van de Gezondheidsraad. En eveneens volgens deze deskundige, omdat: ‘Hier veel eerder ingegrepen had moeten worden: na vier of vijf ernstige complicaties al. Je ziet dat aantal doden toch toenemen? Bij dergelijke excessen had onmiddellijk het ethisch protocol in werking moeten worden gezet. Dat is hier veel te laat gebeurd en is een ernstige nalatigheid.”
Ergo, eenieder maakte achteraf bezwaar tegen het experimentele onderzoek maar verder gebeurde er niks, helemaal niks.
Van medisch tuchtrecht had toen blijkbaar nog niemand ooit gehoord.

In een brief d.d. 3 februari 2000 deelt de heer drs. N.C. Oudendijk, directeur Curatieve Somatische Zorg van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport als reactie op mijn schrijven het volgende mede:

“…..Ik kan u mededelen dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg ter zake van bedoeld geneesmiddelenonderzoek een onderzoek heeft ingesteld. De uitkomsten daarvan waren, kort weergegeven, dat de wetenschappelijke opzet van het onderzoek juist was, maar dat het beter ware geweest indien er tussentijds een evaluatie van het aantal sterfgevallen had plaatsgevonden. De aanbevelingen van de Inspectie voor de Gezondheidszorg in deze zijn in het vervolg van bedoeld anticoagulantiaonderzoek opgevolgd.”

Maar nee, de bedoelde evaluatie vond tot op heden nimmer plaats en het macabere spel met de dood werd vervolgens op onverantwoorde wijze, volledig verblind door wetenschappelijke charlatanerie, doorgespeeld.
Wie lust er nog peultjes? De ogen vallen je uit de kop.
Tegenover de verwerpelijke wijze waarop de drie ‘Millecam-artsen’ werden gestraft zou men inderdaad de ogen uit de kop moeten schamen.
Het stinkt en meurt van alle kanten en wederom kunnen we duidelijk stellen dat er sprake is van je reinste maffiapraktijken !!!
Terwijl in relatie tot dit ontoelaatbare experiment naar mijn mening ook duidelijk kan worden gesproken van dood door schuld werd er noch door de inspectie, noch door het medisch tuchtcollege iets ondernomen. Ze stonden er allemaal bij en ze keken er naar!!!
Hoe anders zou het zijn gegaan indien een dergelijk onderzoek met zulke fatale gevolgen door alternatief geneeskundigen zou zijn gedaan. Het firmament zou hebben gevonkt en alle betrokkenen waren gloeiend de pineut geweest.
Ze hadden in de kern van de hel gestaan om vervolgens onder het zingen van het halleluja, door figuren als de antikwakkers en ander gespuis, levend te worden verbrand.
Hoe onrechtvaardig is toch dit alles. Achttien doden en 41 zwaar getroffen mensen is toch geen kattenpies?
Wat mag of moet er in de reguliere geneeskunde dan toch wel allemaal mis gaan om in verhouding tot alternatief geneeskundigen even zwaar te worden gestraft?