WHO

Ook is het wellicht nuttig, ondanks de bezwaren die antikwak en zijn geloofsgenoten tegen deze organisatie hebben, om even stil te staan bij het huidige beleid van de WHO inzake de traditionele geneeswijzen in de wereld. Deze organisatie, waarin ook echte deskundigen op het gebied van alternatieve geneeskunst zitting hebben, wijst op de noodzaak en de bruikbaarheid van de traditionele geneeswijzen. Tachtig procent van de wereldbevolking gebruikt kruiden als belangrijkste medicijn en vele landen beschouwen traditionele geneeswijzen als van het hoogste belang binnen hun eigen gezondheidszorg.

Ook door de immunologe dr. Sanna Ehdin wordt in haar boek over holistische gezondheid gerefereerd aan de opvatting van de WHO en zij stelt, dat het huidige systeem van gezondheidszorg revolutionaire veranderingen zal ondergaan. Volgens Sanna zal er een geheel nieuw concept ontstaan door de materialistische, westerse opvatting te combineren met de meer spirituele kennis uit het Oosten. Thans kunnen we volgens haar nog maar een glimp opvangen van de reikwijdte die dit zal hebben.
Verder wijst dr. Sanna erop dat de mens in feite een ‘energiewezen’ is, voor 98 procent bestaande uit energie en voor 2 procent uit materie. De westerse geneeskunst richt zich slechts op deze twee procent materie. Zij denken reductionistisch………. zij denken in organen, tastbare en zichtbare organen. Holistisch denken is hen vreemd en daarom zullen ze nooit begrijpen wat er zich afspeelt in de totale mens ,die door een immens groot energetisch aandeel van 98 procent, het spirituele deel, wordt bepaald. Het is waarschijnlijk op dit spirituele niveau waar de verklaring voor de effectiviteit van alternatieve geneeswijzen zoals acupunctuur en homeopathie moet worden gezocht.

Daarom is het de grootste onzin om, zoals onlangs in The Lancet gebeurde, te beweren dat homeopathie niet werkt. Dat is de bewering van reductionisten. Een bewering van lieden, die zich nota bene ook nog wetenschappers noemen, maar die niet bereid zijn om over de grens van hun zeer beknotte en bekrompen territorium heen te kijken. Zij willen en kunnen zich niet op spiritualiteit richten. Dat hebben zij in hun opleiding niet geleerd en weten daarom maar heel weinig van geneeskunst af. Ze zijn dan ook eigenlijk maar een klein beetje dokter, niet veel meer. Daardoor, en alleen daardoor komen zij tot ridicule uitspraken en blijft er weinig representatiefs over van een medisch tijdschrift als ‘The Lancet’, dat dan vooral met het woord ‘gezaghebbend’ wordt gekwalificeerd.
Niks ‘gezaghebbend’. Gewoon ordinaire publiciteitsdrang ter wille van hun lezers die immers buitengewoon verzot zijn op negatieve publiciteit over homeopathie. De redactie is er zich zeker van bewust dat het voor alle antikwakkers geweldig nieuws is. Het heeft mondiale attentiewaarde. Het is voer voor de bekrompenen van geest !!

Desiderius Erasmus, de grote humanistische geleerde verkondigde eind vijftiende en begin zestiende eeuw dat de mens zijn eigen geweten en verantwoordelijkheid heeft, dat hij respect moet tonen voor de mening van een ander, dat hij tolerant dient te zijn en bij meningsverschillen tot een vergelijk met de ander moet komen.

Van deze wijze woorden heeft antikwak waarschijnlijk nog nooit gehoord. Respect voor de mening van een ander, laat staan het ondernemen van een poging om bij verschil van mening tot elkaar te komen, is wel het allerlaatste waar antikwak aan zal denken.

Een representant en vertolker van fundamentalistische en tegelijk extremistische opvattingen van een club onnozele halzen die door de arts/bioloog dr. E. Valstar in zijn uitstekende boek over ‘voeding en kanker’ geheel terecht als een echte sekte wordt omschreven. Democratische spelregels waarvan hoffelijkheid en wederzijds begrip de ingrediënten behoren te zijn, vormen geen onderdeel van zijn denken en inspraak van andersdenkenden wordt op geen enkele wijze geduld. Het ongelimiteerd schofferen en diep kwetsen van anderen is daarentegen het dagelijkse motto.

Met minachten en verachten moeten blijkbaar anderen worden neergesabeld. Antikwak regeert en heerst in een door hem zelf gecreëerde wereld vol van dwaasheid, vol van hoogmoed en vol van overmoed. Een wereld waarin hij naar eigen goeddunken en een volledig op hol geslagen fantasie met de bestaande democratische spelregels vanuit zijn vermeende comfortabele positie anderen meent te kunnen manipuleren en onbeschaamd te kunnen beledigen.