Zembla

In het programma werd gesteld dat een ‘huilbaby’, lijdende aan het zogenaamde KISS-syndroom, door craniosacraaltherapie zou zijn overleden. Het syndroom wordt gekenmerkt door pijnlijke en geblokkeerde bovenste nekwerveltjes. Quasi wetenschappelijk, zonder kennis van deze zeer milde, volstrekt ongevaarlijke therapie en zonder inbreng van een ter zake deskundig therapeut werd met veel bravoure en bombarie het overlijden van het kind, zonder enige terughoudendheid, aan deze normaal geweldig effectieve therapie toegeschreven.

Talloze ouders, die hun immer weer huilende kind door deze therapeuten willen laten behandelen, werden nodeloos, door een stel kwakzalvende rakkers, kopschuw gemaakt!

Natuurlijk is de dood van een kind voor de ouders een niet te omschrijven verschrikkelijk drama en voor de praktiserende therapeut wel zo’n beetje het ergste wat hem of haar kan overkomen. Daarover geen enkel misverstand, maar hier is sprake van een ‘Aaitherapie’, die nooit of te nimmer zulk een fataal gevolg kan hebben. Hier flitste de dood op mysterieuze wijze, op een wel heel ongelukkig moment, voorbij. Een voor alle partijen ongrijpbaar gruwelijk gebeuren.
Onverklaarbaar! Een ‘Visitation of God?’ Met het kind moet wel degelijk iets anders aan de hand zijn geweest. De toegepaste therapie was hoogst waarschijnlijk slechts het luxerende, het ontsluitende moment. Gewoon, stomme pech!

Dezelfde pech had de chiropractor die de 42-jarige mijnheer met chronische, en vooral in het weekeinde optredende, hoofdpijn behandelde. Om de een of andere duistere reden wilde deze man alleen met de zijkant van z’n hoofd in beeld. Door toepassing van nekmanipulatie zou een bloedvat (arteria vertebralis?) tot bloedens toe, door scheuring (dissectie), beschadigd zijn. Misschien, heel misschien kan deze complicatie optreden, maar volgens een groot Deens onderzoek, waarbij gedurende tien jaar alle chiropractische manipulaties werden geregistreerd, komt dit voor bij één op de éénmiljoendriehonderdentwintigduizend behandelingen. Welaan Zemblanezen, vermaledijde opruiers, waarover hebben we het hier eigenlijk!? Waarom werd van dit mondiale onderzoek geen melding gemaakt? En, waarom leende zich een neuroloog van de Erasmus Universiteit te Rotterdam voor zo’n stupide interpretatie? Ook hij had zich veel terughoudender en veel genuanceerder over de geconstateerde complicatie moeten uitspreken. De geponeerde absolutismen raakten kant nog wal en hadden het niveau van iemand die al hallucinerend water ziet branden.

En nog erger was het betoog van een of andere bejaarde Engelse professor, die over wel 500 doden tengevolge van chiropractie sprak en er zelfs geen moeite mee had om aan dit getal nog twee nullen toe te voegen. De derde nul krijgt hij van mij. Wat een hooggeleerde zwamkous! Een echt manneke pis, dat vlugger kan liegen dan dat het kan piesen. Wat een blamage, wat een afgang voor wat een wetenschappelijk gepresenteerd programma moet heten. En, naar ze zelf zeggen, wil Zembla het publiek breed informeren met opiniërend en grondig journalistiek onderzoek. Mooie lariekoek! Zeker als men behalve het Deense onderzoek ook een aantal in Nederland gedane onderzoeken verzuimt te vermelden. Ik verwijs hier naar de onderzoeken, met een hoge graad van tevredenheid over chiropractie, die werden gedaan door Hunnik (1977), Daams (1989) en Colon (1992).

En het is helemaal een blunder van allen die aan dit flutprogramma hebben meegewerkt om het uitstekende en wetenschappelijk degelijke proefschrift van chiropractor Sydney Rubinstein volledig buiten beschouwing te laten. Een onvergeeflijke en verwijtbare blunder! Sydney volgde voor deze studie een jaar lang 529 patiënten met nekklachten, die samen ongeveer 5000 chiropractische behandelingen ondergingen. Hij promoveerde als eerste Nederlandse chiropractor op 18 juni 2008 aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.
Na zeer nauwkeurig en wetenschappelijk volledig verantwoord onderzoek, luidde zijn conclusie dat de meeste patiënten bij de chiropractische behandelingen baat hadden. De gesignaleerde bijwerkingen, zoals hoofdpijn en duizeligheid, waren kortstondig en onschuldig en er was absoluut geen sprake van ernstige negatieve verschijnselen. Misschien, en dat was dan wellicht jammer voor de Zembla-redactie, zijn de bevindingen van deze onderzoeken over de toepassing van chiropractie te gunstig. Veel te gunstig ook voor de kijkcijfers, want die tellen. Die tellen alléén en daartoe dient er zoveel mogelijk negatieve emotie te worden aangewakkerd.
Zoveel emotie, dat de adrenaline bij de luisteraars en kijkers uiteindelijk de oren uitspuit.